Hill: “Yeteneğim olmasaydı, o George Floyd ben de olabilirdim…”

Milwaukee Bucks oyuncusu George Hill, Amp Harris Productions tarafından sunulan bir görüntü konferans paneli sırasında Amerika'daki siyahi ...
Milwaukee Bucks oyuncusu George Hill, Amp Harris Productions tarafından sunulan bir görüntü konferans paneli sırasında Amerika’daki siyahi kişilerin mevcut durumunu tartıştı.

Indiana’da çocukken ırkçılık ile ferdî deneyimini paylaşan Hill, George Floyd’un mevti ve koronavirüs salgını sonrasında NBA’in Orlando’da önümüzdeki ay planlanan dönüşüyle ilgili tasavvurlarını sundu:

“Eğer o yeteneğe sahip olmasaydım, muhtemelen o George Floyd ben olurdum. Muhtemelen Indianapolis’teki sokaklarda tüm aile üyelerim vurulurdu. Yani, evet, bu beni daha çok etkiliyor, zira öldürülenleri de, polisin vahşetini de gördüm. Farklı bir polis memuru oraya gelmeden evvel kuzenimin bir buçuk saat caddede yattığını gördüm. Bunu gördüm. Bu yüzden duygusallaşıyorum zira nitekim beni incitiyor. Irklararası evlatlarım var ve tüm hayatım için korkuyorum.”

Hill’e, Indiana Pacers’dan Myles Turner, WNBA efsanesi Tamika Catchings, Butler Üniversitesi erkekler basketbol grubu koçu LaVall Jordan ve Indianapolis Colts başkan oyuncusu Anthony Walker Jr. da katıldı.

Lokal Indiana organizatörü ve topluluk aktivisti Amp Harris, çekişmeli vakitlerde değişiklik yapmaya çalışmak için düzenlenen aktifliği yöneten kişiydi. Harris ayrıyeten talep edilen yasal değişiklikleri seslendirmek ve iştirakçileri oy kullanmak için kaydetmek üzere, Pazar günü Indiana’da bir yürüyüş de düzenleyecek.

“ŞU ANDA BASKETBOL UMURUMDA DEĞİL”

Ulusal spot ışığında sistematik ırkçılık, çevre adaletsizlik ve ırksal eşitsizlik bahisleri ile hem Turner hem de Hill, basketbol hakkında düşünmenin sıkıntı olduğunu itiraf ettiler:

“Her gün, her şeyin başlangıcı vücudum, oyunum ve bunun üzere şeylerden dolayı olduğu için çalışıyorum, fakat bir bütün olarak, şu anda basketbol pek umurumda değil. Aklımdaki son şey diyebilirim. Top hava atışında yükseldiğinde, oynamaya hazırım, bunun rekabetçi tarafını seviyorum, fakat bu ben değilim, bu yüzden aklımdaki son şey basketbol. Sanırım şu anda hayatta bir basketbol oyunundan daha büyük dertler ve daha büyük şeyler var, lakin bu benim şahsî görüşüm.”

“FİZİKSEL OLARAK YETERLIYIM, MENTAL OLARAK…”

Turner, çok yeterli bir fizikî formda olduğunu söylerken, zihinsel olarak, bu dönem basketbola dönmeye büsbütün odaklanmadan evvel “yapacak daha ziyade işi olduğunu” belirtti:

“Basketbol alanında bunun beni nasıl etkileyeceğini bilmiyorum. Fizikî olarak, tüm bu vade boyunca fizikî olarak çok çalıştığımı biliyorum. Askıya alınma periyodundan beri bir gün bile durmadım, nitekim çok çalışıyordum. Fizikî olarak çok formdayım, lakin zihinsel olarak, yapacak daha çok işim var.”

“Sahaya çıkıp yüksek seviyede performans göstermem için bana milyonlarca dolar ödeniyor, o yüzden bir tarafta ‘Bunları bir tarafa bırakıp oraya gitmelisin ve yapman gerekeni yapmalısın.’ durumu da var. Fakat bir taraftan da ‘Basketbolu çok seviyorum, bu beni beni yapan şeyin bir kesimi, lakin beni büsbütün ben yapan şey değil’ de diyorum. Ve genç siyahi bir profesyonel atlet olarak, bu değişimi savunmak için bir sorumluluğum da var.”

“ELİM SİLAHIMA GİTTİ…”

Her iki oyuncu da canlı olarak değişim için bastırıyor. Hill ise, sözlerine şu biçimde devam etti:

“Şimdi, bunların hepsini gördüğünüzde, ‘Kendimi himayem gerekiyor. Beni müdafaaları için onları bekleyemem. Ne yaptıklarını görüyorum. Bizi hiç umursamıyorlar. Şayet serinizi birinin boynuna 8 dakika 46 saniye boyunca koyabiliyorsanız, kalbiniz yok demektir. Gülümseyip ellerinizi cebinize koyabiliyorsanız ve etrafınızdakiler de hiçbir şey yapmayabiliyorsa, insan da değilsiniz.”

“Ben hayal kırıklığı yaşadım. Sahip olduğum tüm silahları acilen almak istedim mi? Evet, istedim. Tüm bildiğim bu. Lakin bu yardımcı olacak mı? Hayır. Bunu 400 yıldır yapıyoruz. Her şey birebirdi. O yüzden, bunlar benim için daha çok şey söz ediyor, zira o şahıslara esirgeyici olarak bakmanız gerekirken, o denli bir durum yok. Tüm bu durumlardan ders çıkarmamız gerekiyor, lakin ‘Ne vakit bu dersler kâfi olacak? Sahiden, ne hengam kâfi olacak? Ne hengam bundan bıkacağız? Anlatıyı nasıl değiştireceğiz?’ Benim için, bunlar çok sıkıntı.”

“Herkes ‘Kapa çeneni ve topunu sür’ dediği vakit, bu sorular çok güçlükle oluyor. Hayır, çenemi kapatıp topumu sürmeyeceğim. Kontratımı elimden alsanız da umurumda değil. Onu ya da bunu deseniz de umurumda değil. Kişim ben. Bir kalbim var. Nabzım var, hislerim var, koca adamım, evlatlarım var, bir babayım, eşim var, arkadaşlarım var. Beni seven kişiler var. Bu benim için kıymetli. Yalnızca çenemi kapatıp top süremem.”